Het is niet zo dat ik iets tegen vrouwen heb. Integendeel ik waardeer ze als een ander type mensen dan de mannen. En dat is precies de reden waarom ik hierover schrijf. Want tot grote verbazing van velen is het aantal vrouwelijke bestuurders in het bedrijfsleven afgenomen. Terwijl er een stichting topvrouwen is gevormd en er intensief gelobbyd wordt. Mijn reactie is dat het hier om een onbegrepen cultuurverschil gaat.
Er zijn heel weinig vrouwen in de top van Nederlandse ondernemingen. In 2012 werd nog 18 procent van de hoge managementfuncties in Nederland door een vrouw bekleed. In 2011 was dit 16 procent en in 2016 is dat 11 procent. In de Eurozone als geheel is 23 procent van de hoge managementfuncties in handen van vrouwen. Maar landen als Duitsland, Zwitserland en Denemarken scoren slecht, 13% of 14%. Dat zijn landen met een lange en sterke mannencultuur in de top van de ondernemingen.
Mijn indruk is dat voor een functie in de top de vrouwen zich moeten aanpassen aan de wereld van mannen. Mannen zien vrouwen als gelijksoortig met dezelfde eigenschappen en instelling. Maar vrouwen passen niet in een mannencultuur. Een groot bezwaar vanuit de mannencultuur tegen vrouwen is bivoorbeeld het werken in deeltijd. Dat wordt als een onderwerp gezien waar vrouwen hetzelfde over moeten denken en beslissen als mannen. Daarmee wordt een eigenschap van vrouwen geminacht namelijk het willen zorgen voor anderen.
Er zijn natuurlijk nog meer eigenschappen of talenten die vrouwen sterker hebben dan mannen. Maar ook daarover wordt de vrouw altijd vergeleken met de man en dan nog in een situatie die ingericht is voor en door mannen. Vrouwen moeten daar binnen passen en er aan meedoen. Aan een mannencultuur dus. En die mannencultuur bestaat niet alleen in de top van het bedrijfsleven.
Het is een illusie om te denken dat vrouwen in een mannencultuur zich op de lange duur thuis voelen. Een signaal van het denken over de rol van mannen en vrouwen is het voorstel om het vaderschapsverlof uit te breiden van twee naar vijf betaalde dagen. Dat wordt in kringen van werkgevers als overbodig gezien. Hier wordt ook gedacht vanuit de mannencultuur namelijk de vrouw verzorgt de baby dus waarom moet de man er drie betaalde werkdagen verlof bij krijgen.
Het lijkt erop dat Nederland achter loopt met de emancipatie want in Duitsland is een uitgebreide ouderschapsregeling met een gezamenlijke vergoeding voor 14 maanden voor beide ouders. Hierdoor kan de vrouw de verzorgingstaken beter delen met de man. En het werkt, in het ene deel van Duitsland beter dan in het andere deel, maar 12-27% van de mannen gebruiken de regeling al.
Niet de vrouwen moeten zich aanpassen aan de mannen omgeving maar de mannen moeten zich aanpassen aan de vrouwen omgeving. Stop met het hele gedoe van de termen in de top zoals de “CEO” van een onderneming. Het is een term die gaat over macht en tradities. Vrouwen beschouwen dat als achterhaald. Mannen denken dat wanneer vrouwen in de top mee wilen doen, dat ze dan maar moeten wennen aan de macht en tradities. Maar dat doen vrouwen dus gelukkig niet.
Wat kan de or doen om in de top van de onderneming de mannencultuur te slopen?