Er wordt door velen gebruik gemaakt van de nieuwe sociale media die immers ongekende mogelijkheden bieden, ja ook om te schelden. Het biedt ieder individu het recht om zich eens goed te laten gaan. En degene die dat treft, die uitgescholden worden, reageren daar op dezelfde manier op. Namelijk degene die schelden uitmaken voor iets of iemand die niet deugd. Dat schiet niet op, sterker nog: men gebruikt grotere woorden en verpest de sfeer. Soms gaat men naar de rechtbank en dient een aanklacht in. Lost dat wat op?
Duidelijk is dat het hier om een uiting van emoties gaat waarvoor nieuwe technieken grotere mogelijkheden bieden. Voor die tijd werd er ook gescholden op pleinen en straten. In de krant kwam dat vrijwel niet voor want de redactie schrapte de tekst. Hier komt de vrijheid van meningsuiting om de hoek kijken. Moeten die media die ruimte bieden of moet er door de redacties of providers ingegrepen worden?
Die emoties zijn er omdat mensen zich geraakt voelen in hun belangen of hun normen. Hoe men dat uit, doet er niet toe. Wel hoe er op gereageerd wordt. Want bij het gebruik van nieuwe media zoals de sociale media moet ook een nieuw gedrag ontwikkeld worden. Niet iedereen is zich bewust en denkt na over de gevolgen van hun uiting op de sociale media. De meeste scheldende personen hebben nog nooit als persoon in het openbaar opgetreden. Spreekkoren en voetbalgeweld zijn altijd collectief.
De emoties duiden op een geschonden vertrouwen in de idealen van elkaar. Wel of geen zwarte Piet? Daar kan het recht geen uitspraak over doen. Wel over de gebruikte termen en beledigingen. Maar dat hersteld het vertrouwen niet. Zo ontstaan tegenstellingen die steeds verder verharden. Daar komt bij dat men elkaar niet als gelijkwaardig ziet. Wat ik mis is het optreden van mensen die het vertrouwen in elkaar kunnen verbeteren. Die niet een standpunt innemen maar de partijen bij elkaar brengt.
Er zou bij het gebruik van sociale media een instantie moeten zijn die dat gaat doen. Een soort rijdende rechter of ombudsman/vrouw die hier ingrijpt en optreedt. Actief is en richting geeft. We kennen in de arbeidsverhoudingen de SER en de Stichting van de Arbeid. Maar op het terrein van de sociale spanningen is er niets. Hoe denkt men dat de vrijheid van meningsuiting met gebruik van de sociale media zich in de toekomst gaat ontwikkelen? Nu al zijn er tal van belangrijke maatschappelijke onderwerpen die de gemoederen tot het kookpunt brengen.
En als het overgelaten wordt aan Google of Facebook wordt dat als betutteling en partijdigheid aangemerkt. Invloed van commerciële partijen op de vrijheid van meningsuiting? Dat kan zeker niet. En er zullen toch weinig mensen zijn die denken dat er geen redenen meer zullen zijn voor emotionele uitingen. In tegendeel, ze zullen steeds vaker en heftiger voorkomen. De uitingen over de AZC’s voor asielzoekers liggen nog vers in het geheugen. Bij het minste of geringste wordt een telefoonactie of emailhandtekeningenactie gestart voor protestbijeenkomsten.
Het schelden zal meer de ruimte nemen in het gedrag door de sociale media en maatschappelijke onvrede stimuleren. We hebben een voorproefje gehad zodat we hebben kunnen zien waar dat toe kan leiden. Schelden is altijd gericht op personen het is een vorm van pesten.