Nergens komen zo veel burn-outs voor als in de zorg en het onderwijs. Daar ervaren veel mensen boven op de normale werkstress ook morele stress. Die ontstaat als medewerkers hun morele kompas te vaak niet kunnen volgen: geen tijd, ruimte of middelen om te doen wat goed voelt.

>>> Bekijk hier het hele artikel op de website van de Correspondent: www.decorrespondent.nl

Waarom is dit relevant voor mijn OR?

OR-en hebben de taak om te zorgen dat mensen inspraak hebben op de manier waarop ze hun werk uitvoeren. De ultieme vorm van medezeggenschap is dat medewerkers zelf kunnen bepalen hoe ze hun werk uitvoeren. Het ervaren van autonomie in je werk is één van de belangrijkste indicatoren voor werkplezier. Als je geen invloed hebt op de manier waarop je je werk moet doen, levert dit vrijwel altijd stress op. De OR heeft de opdracht om mee te denken over de manier waarop het werk georganiseerd en uitgevoerd dient te worden. Zo kan de ondernemingsraad helpen om kaders te scheppen voor gezond en leuk werk.

OR-en zouden met hun bestuurder in gesprek kunnen gaan over morele dilemma’s in het werk en met name over de vraag: Hoe gaan we daar als organisatie mee om? Welke mogelijkheden heeft de werknemer om invloed uit te oefenen op die dilemma’s? Wordt er geluisterd naar de werknemer? Hoe komen (morele) besluiten in de onderneming tot stand?

De OR is onderdeel van het morele kompas van de onderneming. Juist in deze woelige tijden is het voor ondernemingen van belang dat er een spreekbuis is voor dit soort zaken. Niet om de ultieme oplossing te vinden, maar om met elkaar na te denken over wat juist is. En hoe men kan omgaan met de alledaagse werkelijkheid waarin spanningen en verschil van mening eerder regel dan uitzondering zijn.

Ooit sprak ik met een organisatieadviseur die geen voorstander was van OR-en (‘Want OR-en zijn altijd vertragend’). Toen ik hem vroeg wat een OR in zijn ogen zou moeten doen kwam hij met de volgende insteek. OR-en zouden de vinger moeten leggen op onbesproken zaken. De OR zou juist die zaken bespreekbaar moeten maken waar niemand het meer over heeft (omdat het toch geen zin heeft). In zijn ogen moet de OR moest een soort luis in de pels zijn. Een raad die zaken aankaart bij de bestuurder waarvan iedereen voelt dat het gevoelig ligt of eigenlijk niet klopt. Morele kwesties dus.

Ook binnen de OR is het morele kompas belangrijk. Het vraagt om een veilige overlegcultuur en open communicatie binnen de OR zodat iedereen zich durft uit te spreken. Niet eenvoudig, maar vandaag de dag belangrijker dan ooit. Want morele kwesties zijn van alle tijden, maar we moeten het er wel met elkaar over blijven hebben.