zondag 22 september 2019

De vraag die niet gesteld werd

chemische industrieEen recent tv-column van Trouw ging over het interview van NOS-verslaggever Rob Koster met Chemelot-directeur Robert Claasen. Naar blijkt - waarom precies werd niet duidelijk - stoten deze chemische bedrijven op het Limburgse industrieterrein Chemelot al tientallen jaren grote hoeveelheden lachgas uit. Grappig? Nee, want lachgas blijkt qua broeikaseffect 265 keer krachtiger dan CO2. Robert Claasen legde met droge ogen uit dat hij alles volgens de wet doet en dat het ontbreekt aan subsidie voor reductiemaatregelen. Ik dacht hetzelfde als de schrijfster van het column. Hoe zit het met Robert’s visie op verantwoord ondernemen? Maar neen. Koster vroeg nergens naar en trok een sneue conclusie: “Er is geen financiële stimulans, dus is het maar de vraag of er binnenkort iets zal veranderen bij Chemelot.”

Een verrassend stukje dat zomaar in de krant staat van columniste Renate van der Bas. Zij vond haar input voor dit column in een uitzending van het NOS journaal. Het is dus geen fake news. En er blijken een aantal punten uit die vooral voor OR-en van belang zijn.

BIjvoorbeeld het effect van lachgas. Je kan er om lachen maar als je weet dat het 265 keer meer effect heeft op het broeikasprobleem dan vergaat het lachen je misschien. Er zou krachtig tegen opgetreden moeten worden met als reden dat een onderneming ook een verantwoordelijkheid heeft voor het milieu. Kijk maar in artikel 28, lid 4.

Verder geeft zo’n directeur of CEO van een chemisch bedrijf helder inzicht in zijn morele kompas. Als er geen belastingvoordeel te behalen is, gaat hij niet aan slag om de vervuiling aan te pakken. Er is bovendien geen subsidie beschikbaar, dus waar zou hij zich druk over maken. Het gaat kennelijk niet zijn probleem.

Dat er vanuit de Europese Commissie een project loopt voor het stimuleren van de kringloopeconomie doet hem ook niets. Kortom, er komt geen enkele visie van deze directeur op tafel. Dit is wat mij betreft gewoon een manager die doet wat hem opgedragen wordt. Gemakkelijk voor de aandeelhouders of het concern want van deze man krijg je geen last. Als de aandeelhouders niet vertellen wat hij moet doen, gebeurt er aan bestrijding van de vervuiling niets.

Maar dan heeft Chemelot ook nog een ondernemingsraad. Zou die geen vragen gesteld hebben? Of weten die niets van de vervuiling? Dat dit zo in het nieuws komt vind ik niet verbazingwekkend, maar verbijsterend. Ik vind dat men ernstig mag twijfelen over de werking van de zelfregulering binnen het bedrijfsleven. Volgens mij wordt het weer tijd dat we meer wetgeving als verplicht te volgen richtlijnen gaan inzetten. Want een slager die zijn eigen vlees keurt, neigt te veel naar de kat die op het spek gebonden wordt.

Wil jij leren wle die ene vraag te stellen, die vraag die er echt toe doet? Kijk dan bij de training Cruciale Gesprekken en leer gevoelige kwesties bespreekbaar te maken.