zaterdag 10 april 2021

De participatiewet werkt niet

vrou in rolstoel krijgt uitlegDe participatiewet werkt niet, is de conclusie van het Het Sociaal Cultureel Planbureau. De wet beoogt de samenvoeging en vereenvoudiging van bestaande wetten zoals bijvoorbeeld de Wet Werk en Bijstand. En door overheveling van taken naar gemeenten dacht men een inclusieve arbeidsmarkt te creëren.

Dat is dus mislukt. Het bedrijfsleven heeft nog wel de overeengekomen 52.000 arbeidsplaatsen voor deze beperkte werknemers gerealiseerd. Maar de overheden, zowel de gemeenten als het Rijk, zijn er niet in geslaagd het streefaantal van 125.000 arbeidsplaatsen te bereiken. Terwijl de klassieke sociale werkplaatsen moesten worden opgeheven. De bedoeling was om werknemers met een arbeidsbeperking gewoon mee te laten doen in de maatschappij. Maar de praktijk van de sociale werkplaatsen blijkt beter dan gedacht en dat is door enkele politieke partijen ook verdedigd. Het doel bleek te hoog gegrepen, zo maakbaar is de maatschappij niet. En juist de meest kwetsbare werknemers zijn hierdoor de klos.

De oorsprong van deze mislukking ligt in de politiek, namelijk de manier waarop je naar de mensen kijkt. Een rechtse stroming in de politiek kijkt competitief en beschouwt elk mens als een concurrent. Links ziet de mens als een collega waar je mee samenwerkt en waar je zorg voor draagt. De Tweede Kamer heeft deze fout ingezien en vastgesteld dat de sociale werkplaatsen in ere hersteld moeten worden. De SP dient zelfs een wetsvoorstel in voor een landelijk dekkend netwerk van sociale werkplaatsen. Het is afwachten wat de regering daarmee gaat doen. Voor de arbeidsbeperkten moet er een oplossing komen. De maatschappij kan en mag zich niet afzijdig opstellen.

Een groot deel van het betaalde werk gebeurt in ondernemingen met in veel gevallen een ondernemingsraad. Bovendien is er een grote krapte op de arbeidsmarkt. In zo’n situatie moet het toch mogelijk zijn om taken geschikt te maken voor arbeidsbeperkten? Zo kan een nadeel omgezet worden in een voordeel. Voor de meeste medewerkers blijkt dat geen probleem te zijn. Een uitgelezen kans om als ondernemingsraad met je bestuurder om tafel te gaan en afspraken te maken hoe dit te realiseren binnen je eigen onderneming om een maatschappelijke invulling te geven aan de krapte op de arbeidsmarkt. Zelf heb ik mensen met een arbeidsbeperking in de OR als gekozen lid en als voorzitter meegemaakt. Er kan dus veel en daar zou geen wet voor nodig moeten zijn.