De wil van het volk

ptitle-particle1

De wil van het volk

Blogarchief 2011 van 28 februari 2011

We komen in het tijdperk van de verkiezingen. In dit tijdperk komen de verkiezingsbeloften weer gemakkelijk uit de mond. Alle partijen weten wat het volk (dat zijn wij allen) wil. Een grotere illusie is niet denkbaar. Zij weten het niet en wij ook niet. Wat is de wil van het volk in Egypte? Vrijheid. Maar wat is dat dan en hoe doe je dat?

Die vragen gelden ook voor de or. Wat wil het personeel? De kans dat de antwoorden op de vraag alla kanten op gaan is heel groot. Dus dat geeft de or weinig houvast in het bepalen van een eigen beleid. Ook als deze vraag concreter gesteld wordt is het antwoord of heel voorspelbaar of zeer divers. Als het gaat om een keuze kiezen personeelsleden altijd voor meer of beter.

Pas als men gevraagd wordt wat men er voor over heeft wordt het lastig. Dan moet ook vooraf uitgezocht worden wat die extra kosten of inspanningen zijn en dat vraagt van de or zich daarin een beeld te vormen. En daar ligt de sleutel voor een effectieve communicatie met de achterban. Communicatie vraagt een vorm van leidinggeven aan de discussie. De or, maar dat geldt ook voor partijen, moet zich dus bezig houden met het uitzoeken van belangrijke problemen voor de achterban en voorstellen doen voor oplossingen. En dan moet de or ook nog zelf een eigen keuze maken en die voorleggen.

Heb ik dat nu zelf bedacht? Ter geruststelling wellicht kan ik zeggen dat dit niet zo is. Ik heb nagedacht over de aanpak van Jolanda Sap de fractievoorzitter van Groen Links. In het debat over het regeringsbesluit over de deelname van Nederland aan de missie in Kunduz wordt zij door vriend en vijand geprezen om haar aanpak en leiderschapskwaliteiten. Zij stelt niet de vraag aan de achterban of het congres. (Want sinds Vredeling (PvdA) kopen congressen geen straaljagers.)

Sap heeft begrepen dat het probleem er was, het probleem onderzocht en als fractie een besluit genomen en haar werkwijze voorgelegd aan het congres. Die nam vervolgens een motie aan van waardering. Een mooi voorbeeld van de werkwijze om richting te geven aan de wil van het volk en het vertrouwen te krijgen.

Cor P. Berkel

Redacteur OR-Online

Leave A Reply

Archieven